De drijvende LNG-terminal bij Groningen blijft ook na 2027 beschikbaar voor de Nederlandse gasmarkt. Het ministerie van Economische Zaken heeft exploitant EemsEnergyTerminal een financiële garantie van 90 miljoen euro toegezegd. Zonder die toezegging dreigde de installatie bij de Eemshaven te sluiten, juist op het moment dat Nederland nog volop afhankelijk is van geïmporteerd vloeibaar aardgas.
Waarom de LNG-terminal bij Groningen onmisbaar is
Nederland haalde jarenlang het grootste deel van zijn aardgas uit het Groningenveld. Sinds de definitieve sluiting van dat veld is het land voor zijn gasvoorziening aangewezen op import. Een flink deel daarvan komt binnen als LNG: aardgas dat wordt afgekoeld tot min 162 graden Celsius, per tanker over zee wordt aangevoerd en bij aankomst weer wordt omgezet naar gas voor het leidingnetwerk. Bij de Eemshaven in de provincie Groningen liggen twee drijvende terminals die dat proces verzorgen voor een groot deel van de Nederlandse gasvraag. Die capaciteit is niet gemakkelijk te vervangen. De bouw van een permanente terminal op land duurt jaren en kost honderden miljoenen, terwijl de drijvende variant meer flexibiliteit biedt.
De huidige spanningen in het Midden-Oosten maken die aanvoerroute extra kwetsbaar. De afsluiting van de Straat van Hormuz heeft de wereldwijde gasmarkt op scherp gezet: tankers moeten omvaren en verzekeringspremies zijn gestegen. Door de geopolitieke onrust zijn gasprijzen op de internationale markt flink opgelopen. De garantie van het kabinet is dan ook bedoeld om te voorkomen dat Nederland op zo’n ongunstig moment importcapaciteit verliest.
Wat de garantie van 90 miljoen precies inhoudt
De financiële toezegging dekt het risico dat EemsEnergyTerminal loopt door de drijvende LNG-terminal na 2027 operationeel te houden. Het gaat niet om een directe subsidie, maar om een vangnet: als de exploitatie onrendabel blijkt, springt de overheid financieel bij. Voor de exploitant is dat signaal genoeg om door te gaan met de terminals. Die constructie is nodig omdat de vrije markt alleen onvoldoende zekerheid biedt om zo’n dure installatie jarenlang in de vaart te houden.
De maatregel past in een breder patroon. Het kabinet houdt op meerdere fronten rekening met een langere overgangsperiode voor aardgas. Zo buigt de Tweede Kamer zich over een bijmengplicht voor groen gas die huishoudens naar verwachting extra geld per jaar gaat kosten. De boodschap is helder: aardgas blijft de komende jaren onderdeel van de energiemix, maar de herkomst en samenstelling ervan veranderen stap voor stap.
Hoelang blijft Nederland afhankelijk van LNG-import?
Wereldwijd groeien de investeringen in schone energie sneller dan ooit. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) meldde deze week dat er dit jaar bijna twee keer zoveel geld naar duurzame als naar fossiele energie gaat. Toch krimpt het aandeel fossiel nog niet structureel. In Nederland verwarmen miljoenen woningen nog op aardgas, en dat verandert niet van de ene op de andere dag.
Energiedeskundigen verwachten dat het land ten minste tot begin jaren dertig afhankelijk blijft van LNG-import. Hoelang precies, hangt af van het tempo van verduurzaming en de ontwikkeling van de internationale gasmarkt. De garantie voor de LNG-terminal bij Groningen koopt vooral tijd: het houdt de gasaanvoer op peil terwijl het energiesysteem langzaam verandert.
Wat betekent dit voor jou?
Als huiseigenaar die nog op aardgas verwarmt, is dit in de eerste plaats een geruststelling. De gasaanvoer via de Eemshaven blijft verzekerd, ook na 2027. Je hoeft niet bang te zijn dat je binnenkort zonder gas komt te zitten. Tegelijkertijd laat de maatregel zien dat die zekerheid niet gratis is. De overheid steekt tientallen miljoenen in het overeind houden van fossiele infrastructuur, en op termijn komt die rekening bij belastingbetalers terecht. Op korte termijn hoef je je dus geen zorgen te maken over je gasaanvoer. Op langere termijn loont het om het gasverbruik van je woning te verlagen. Denk aan het verlagen van je stooktemperatuur, het aanpakken van tochtplekken in huis of het verkennen van een zuiniger verwarmingssysteem.