Een massaclaim over het faillissement van Flexenergie treft nu de Autoriteit Consument & Markt: de Stichting Benadeelden in Actie is een rechtszaak gestart tegen de ACM, zo meldt Energeia deze week. De stichting stelt de toezichthouder aansprakelijk voor de schade die consumenten hebben geleden na het bankroet van energieleverancier Flexenergie in 2018.
Waarom sleept de stichting de ACM voor de rechter?
Flexenergie was een Nederlandse energieleverancier die in 2018 failliet ging. Klanten werden geconfronteerd met abrupt stopgezette contracten, gedwongen overstappen naar een noodleverancier en in sommige gevallen verlies van vooruitbetaalde bedragen of tegoedsaldi. De Stichting Benadeelden in Actie stelt dat de ACM eerder had moeten ingrijpen. Als de toezichthouder beter toezicht had gehouden op de financiële positie van Flexenergie, had het faillissement kunnen worden voorkomen of in ieder geval eerder worden afgewend, zo luidt de redenering.
De ACM heeft als publieke waakhond de taak om toe te zien op de energiemarkt. Op de website van de ACM staat beschreven hoe de organisatie controleert of energiebedrijven aan hun vergunningsverplichtingen voldoen. In de visie van de stichting schoot die controle bij Flexenergie tekort, met directe schade voor gewone consumenten tot gevolg.
Massaclaim ACM Flexenergie: hoe werkt zo’n collectieve vordering?
Via een massaclaim bundelen gedupeerden hun krachten in één rechtszaak. Dat is efficiënter dan honderden individuele procedures: de aansprakelijkheidsvraag wordt centraal beoordeeld, en een gunstige uitspraak werkt door voor alle gedupeerde consumenten. De Stichting Benadeelden in Actie fungeert als procesvehikel voor iedereen die schade heeft geleden.
Toch is zo’n zaak niet eenvoudig. Een toezichthouder aansprakelijk stellen voor het faillissement van een bedrijf dat hij had moeten controleren, vergt bewijs dat de ACM concrete fouten heeft gemaakt die het bankroet hadden kunnen voorkomen. Voor overheidsinstanties geldt een relatief hoge drempel voor aansprakelijkheid. Vergelijkbare zaken in andere sectoren laten een wisselend beeld zien: soms winnen eisers, maar regelmatig oordeelt de rechter dat een toezichthouder zich niet schuldig heeft gemaakt aan onrechtmatig handelen.
De zaak past in een breder patroon. Na de energiecrisis van 2021 en 2022 gingen meerdere kleinere aanbieders failliet, en telkens rees de vraag of de ACM snel genoeg had opgetreden. De rechtszaak over het faillissement van Flexenergie is nu de eerste die via een massaclaim wordt uitgevochten.
Wat betekent dit voor jou?
Als klant van een energieleverancier sta je bij een faillissement van je aanbieder voor een vervelende situatie. Je contract stopt, je wordt overgedragen aan een noodleverancier, en je betaalt tijdelijk een hoger tarief dan je gewend was. Vooruitbetaalde bedragen of openstaande tegoedsaldi verdwijnen in sommige gevallen in de faillissementsboedel.
De zaak van Stichting Benadeelden in Actie laat zien dat consumenten niet machteloos staan. Via collectieve vorderingen is het mogelijk om ook institutionele partijen, zoals een toezichthouder, ter verantwoording te roepen. Of dat bij de ACM ook lukt, moet de rechter bepalen. De procedure kan jaren duren.
Wat je nu al kunt doen: kies bij het afsluiten van een energiecontract voor een leverancier met een ACM-vergunning die al langere tijd actief is op de markt. Zet geen grote bedragen vooruit, en bewaar je facturen en contractdocumenten zorgvuldig. Bij een faillissement is goede documentatie van wezenlijk belang voor een eventuele schadeclaim.